مداحی نه آروم می‌شم از گریه - حسین ستوده

نه آروم می‌شم از گریه نه حالم رو به راه می‌شه چقدر سخته شبایی که یه آدم بی‌‌پناه می‌شه نبینی سختیِ دنیا چی آورده به روزِ من به آغوشت نیاز دارم برای زندگی کردن به آغوشت نیاز دارم برای زندگی کردن تنهام، بی‌تو دلگیرم انگار دنیا داره زجرم می‌ده خیلی داغونم پس کِی حالم خوب می‌شه؟ پس کِی کربلا رو می‌بینم؟ ابرِ بارونم، حسین جان حسین جان حسین تنهام، بی تو دلگیرم انگار دنیا داره زجرم میده خیلی داغونم، به جون مادرم این حرفا راسته، حسین این حرفا رو من برا قشنگی نمی‌خونم، آقا تنهام، بی تو دلگیرم انگار دنیا داره زجرم میده خیلی داغونم پس کی حالم خوب میشه؟ پس کی کرب‌و‌بلا رو می‌بینم؟ ابر بارونم، حسین جان می‌بینی از غم دوری همش روزای بد دارم برام غربت یه زندونه شاید حبس ابد دارم می‌بینی از غم دوری همش روزای بد دارم برام غربت یه زندونه شاید حبس ابد دارم شاید الان تو تبیدی که قلبم داره آب میشه دعا می‌نه بیام پیشت دعام کی مستجاب میشه؟ هر شب خیرید و دلتنگم دلتنگی درده، درمونش آغوشه آغوشت آقا غم‌هام از یادم میرن لحظه‌ای که سر میذارم روی شش‌گوشت آقا حسین جان دوست دارم هی صدات کنم نمی‌تونم رهات کنم حالا که وقتمون کمه بذار بیشتر نگاهت کنم دوست دارم هی صدات کنم نمی‌تونم رهات کنم منم سنه قوربان، آقا عشاقلاریم سنه قوربان، آقا حالا که وقتمون کمه می‌خوام بیشتر حسین حسین حسین حسین حسین حسین