
بخشها
۰:۰۰–۹:۵۳متن مداحی من که با قدرت ایمان خودم
من که با قدرت ایمان خودم
با همه جان خودم
با همین گریهی من
همهی شهر شده گوشبهفرمان خودم
علم، عزت و ایثار شدم
همره خواهر تو با رجزهای دلم
من علمدار شدم
شد اسیر نفس حیدریام
همهی شام خراب
خاطرت جمع که من تب دارم
پدر خستهی من؛ خاطرت جمع، بخواب
این دل تنگم عقدهها دارد
گویا میل کربلا دارد
شب، تاریکی و بیتابی و
من و عمه، عمه زینب
شب تنهایی و جان رسیده بر لب
کاش در کربوبلا یا به مقتل
یا به خیمه یا کنار علقمه میمردم
کاش در کربوبلا یا به نیزه یا به شمشیر
یا در آتش مثل فاطمه میمردم
بابا! تو که رفتی، من همسفر سرت شدم
پا به پای علیاصغرت شدم
شب تاریکی و بیتابی و تنهایی، زائر مادرت شدم
این دل تنگم عقدهها دارد
گویا میل کربلا دارد
غم و داغ کوفه، کوچهبهکوچه
زخم زبانها، کشت مرا
غارت خیمه، زخم سنانها کشت مرا
جسم بیسر، کشت مرا
داغ حنجر، کشت مرا
یاد خنجر، کشت مرا
روی نیلی، کشت مرا
ضرب سیلی، کشت مرا
خار مغیلان کشت مرا
نالهٔ طفلان کشت مرا
بغض مانده در گلو کشت مرا
خجلت از روی عمو کشت مرا
گریهٔ مخفیِ زینب کشت مرا
خیزران خوردن بر لب کشت مرا
خیزران کشت مرا
ساربان کشت مرا
آنقدر رنج اسیری بردم
کاش در کربوبلا میمردم
این دل تنگم عقدهها دارد
دخترت در این خرابه کربلا دارد
این دل تنگم غصهها دارد
گوییا میل کربلا دارد
ابتا یا حسین
یا حسین
یا حسین
درباره مداحی من که با قدرت ایمان خودم
روضهای با نوای محمود کریمی از زبان دخترکی در اسارت که تب دارد، شب تاریک و تنهایی را تحمل میکند، خیزران و ساربان و زخم زبان کوفه کشتهاندش و آرزو میکند در کربلا مرده بود. «کاش در کربوبلا میمردم» حسرت اوست.
نظرات
اولین نظر را شما بنویسید.
نظرتان بعد از تأیید همینجا دیده میشود.
فهرستهای مرتبط