
بخشها
۰:۰۰–۸:۲۵متن مداحی ندارم آروم که اربعین شد
ندارم آروم که اربعین شد
خبر داری که عاشقت، خونهنشین شد؟
به دل میگفتم، میریم زیارت
یه دلخوشی داشتیم و بس، آخرش این شد
نگو که مهمون نمیخوای، مهربونآقا
نگو که بد زائرایی بودیم برات ما
خودت بگو بغضمونو کجا بباریم؟
خودت بگو چیکار کنیم با دل شیدا؟
عراقیها یادشبهخیر صوت شما
أهلاً و سهلاً
راه نجف تا کربلا، تو موکبها
یه روز میآییم باز با همون شور و نوا
از راه دور سلام آقا
سلام دلشکستهها
خدا بهخیر بگذرونه
ایناربعین دور از شما
زوروا عنّا فی الاربعين
لو كنتَ مَيتاً كِلمَةْ هلا بيك
كِلمَةْ هلا بزوّار ابو السجّادِ تُحييك
هاكَ اشرَب الماي، الله يخلّيك
من كفِّ طفلٍ تَحسَبُ العباسَ يَسقيك
خيماتُهم صارَت سَما والصدرُ كفّين
يهواكُمُ القلبُ كما تهواكُمُ العين
عمري أبيعُ أشتري صوتَ عجوزٍ
صاحَت هلا بريحِةْ علي بزوّار لِحسين
يا زائرينَ لي قسَمْ باللهِ يا أهلَ العراقِ
قبلَ الوصولِ للحَرَم مُرّوا على بابِ الزقاقِ
تَلقوا بهِ قلبي الذي منذُ الأزلْ للحشر باقي
فبِحقِّ أمِّ البنين زوروا عنّا فی الاربعين
والطُموا بالنّيابة عن صدورٍ بها حنين
ساعه بساعه، طالَ انتظاري
أعُدُّ ميقاتَ السُّرى نحو الغريبِ
من دارِ أهلی، أمشي لداري
فدارُ مذبوحِ الهوى دارُ الحبيبِ
لو جفَّ ماءُ الأرضِ ما جفَّت دُموعي
شَعَّ بِيَ العشقُ لذا سُمّيتُ شيعي
ماذا أُجيبُ الروحَ عن هذا السؤالِ
هل كربلاءُ أصبَحَت أرضَ البقيعِ
يا روحُ مولاكِ ارادَ أن يواسي مُجتباهُ
عباسُ منهُ عُلِّمَ عندَ الحِمى يَفدي أخاهُ
لكن اتَرضى فاطِمه أن أُحرَمَ شوقاً لِقاهُ
قُل لِمولاتي إنّني، كنتُ معهُ يا ليتني
وبأنَّ حبَّ الحسين، مثلَ عابسْ أجنَّني
نظرات
اولین نظر را شما بنویسید.
نظرتان بعد از تأیید همینجا دیده میشود.
فهرستهای مرتبط